Gideceksin…
Döneceksin, ama yine de gideceksin. Öyle buruk ki içim,
nasıl yaşarım ben sensiz, nasıl nefes alırım… Uyumak bile zor gelecek kokun
olmadan. Kim bana kızacak, kim arkamdan AŞKIM diye seslenecek, kim bana BEBİŞ
KOKULUM diyecek….
Bir sebebim vardı. Eve gitme nedenim. Ama sende olmayınca,
nefes almak için nasıl bir sebebim olacak. Sen olmayacaksın. Gözüm saatte
olmayacak, bu sefer takvimlerde olacak. Günler geçmeyecek.
Nasıl canım acıyor, gidişini izlemek daha da zor olacak. Ben
hiç sensiz uyumadım ki. Beni sensizliğe alıştırmadın ki. Haksızlık bu. Alışkın
olmadıklarımı yaşatman haksızlık.
Yine sorun çıkartacak şeyler buluyorum değil mi SEVGİLİM.
Ama canım yanıyor. Korkuyorum. Sensizlik sarıyor şimdiden bedenimi. Öpülmeden
uyanmaya alışkın değilim ben, nasıl uyanırım, günüm nasıl geçer sensiz.
Şimdiden özledim seni sözü ne kadar da basit gelir kulağa, eski Türk Filmleri
cümlelerinden. Ama inan bana BEBEĞİM, çok özledim seni. Gidişini düşünüyorum,
bu kentte, yalnız, kimsesiz… Zaten herkes yabancı. Bir sen vardın, sende
gidiyorsun…
Ölürüm senin için, belki de sensizliği düşündükçe görünmeyen
kayıplarım var...
Gözlerin, umudum, yolum… Ben onlarsız nasıl yürüyeceğim,
salına salına nasıl gezeceğim evimizde. AŞKIM deyip kapıya koşmayacakmıyım?
Sen şimdi gideceksin
Beni geride bırakarak
Özlemle
Döneceksin,
Elbet birgün döneceksin…
Ama kanayacak içim…
22.06.2009